Mgła

Zabiorę Was do bajkowej krainy.
Choć zdjęcia robione tylko komórką w pędzie do szkoły (nie chciało mi się wracać po aparat, a trzeba było jeszcze zahaczyć o przychodnię - jestem na siebie zła za tego lenia), to wydaje się, że wyszły całkiem malowniczo. Popatrzcie

Po wejściu do parku otuliła nas mgła. Pobliskie drzewa ledwie się wyłaniały. Mgła wirowała, gdzieniegdzie prześwitywało niebo.

Zmrożona trawa chrzęściła pod stopami.

Chwilę później zaczęły przebijać się pierwsze promienie jutrzenki. Zaróżowiło trochę obłoki.

Tuż pod szkołą wyłoniło się wreszcie słońce;.Wielkie i blade, wyglądało jak księżyc, który wstał o świcie cierpiąc na bezsenność.

Powrotną drogą mgła zaczęła opadać w doliny (by po paru godzinach znów się podnieść), odsłaniając wzgórza zamykające horyzont.

I jeszcze na koniec pięknie oszroniona dzika róża, nada troche kolorytu tym mglistym bladościom.