Namiastka zimy

Wybraliśmy się do lasu, żeby dogonić resztkę szronu, która pozostala po wczesniejszych -4 . Nie było.

Najpierw przywitały nas takie widoki:

Potem było już tylko lepiej. Wyposażeni w porządną dawkę witaminy D natknęliśmy się na poidło dla koni z kruchą skorupką.

I wreszcie oszronioną połać w cieniu ostrokrzewów, gdzie mogliśmy kontemplować kryształki lodu.